|
terug
naar inhoudslijst
Queridos amigos,
"Peudo hablar ingles tambien"
De Madrilenen onderscheiden zich in twee types: De ongeduldige macho,
die weigert langzamer te praten en de geglobaliseerde die na één
zin spaans uit mijn mond overgaat tot engels. Zo leer ik dus nooit snel
spaans, dus praat ik maar tegen mezelf in het spaans.
"Let op Cootje, de derde komt er aan!"
De dag begon natuurlijk in het vliegtuig van Amsterdam naar Madrid, en
hier volgt meteen een tip. Vlieg nooit als er europees gevoetbald wordt.
Min degene die naast mij zat, was de rest van het vliegtuig gevuld met
ajaxfans, die zich geen minuut stil hebben gehouden. De voetbalfan zal
de bovenstaande zin begrijpen, erbij denkend dat het tweede gedeelte nog
10 keer herhaald werd.
"Wie heeft de halve wereld ?"
antwoord: degene met een grote mond. Zonder veel opgestoken te hebben
van de MTV serie de Trip, zat ik voordat ik het wist in een gratis
taxi-rit vanaf het vliegveld naar het centrum van de stad. "U gaat
toch naar de stad, dus zet mij maar op dezelfde plek af". Erg tevreden
over mezelf, heb ik gelijk geld uitgegeven aan allerlei onzinnig dingen.
Dus van goedkoop backpacken is nog geen sprake.
San Miguel
Wie het zeker weet, moet het maar even terugmailen, maar San Miguel is
toch de beschremheilige van de reiziger. Alsof ik steeds een dobbelsteen
gooide, ben ik nadat s´ochtends aankwam in madrid de stad gaan "ontdekken".
Na door alle dure winkelstraten te hebben gelopen, kwam ik op een kleine
binnenplaats met een basiliek (basilica de san miguel). Na Rome en Praag
heb ik wel genoeg kerken gezien, maar ik dacht ik ga toch even kijken.
Met zonnebril, tas en teveel kabaal, verstoorde ik een bescheiden mis
voor een tiental mensen, maar nam toch maar op een bankje plaats. Alle
riten en andere gebruiken van de spaanse katholieke kerk heb ik na een
uurtje aardig onder de knie. Heb alleen maar niet van het lichaam van
de heilige geest gegeten. Aan het einde gaf iedereen elkaar een hand en
een zoen. Ook ik moest er aan geloven.
Cansado
Omdat ik drie dagen nauwlijks geslapen heb, ben ik (na vijf uur wandelen)
rond vier uur volledig ingestoord en zit ik nu in m´n hostel te emailen
en ga zo maar slapen aangezien ik morgen naar Quito vlieg en tijdens de
vlucht niet zal slapen.
Iedereen het beste en tot in Quito, (dan probeer zo één
keer in de week te mailen)
Un abrazo y un beso grande (alleen wie zich aangesproken voelt)
Bas
terug naar inhoudslijst |